Tradycyjnie po świątecznej uldze przychodzi czas przypomnienia, że pot wylewać trzeba i siniaki zbierać uczciwie na treningach.

Wszak zaledwie kilka miesięcy temu byliśmy tam... Poznajcie nas po hełmach : ) A czy pamiętacie, że w samojeden w różowym i z herbem Sulima wyszła kobieta?

Galeria autorstwa pana Krzysztofa Zachariasza.

Komandor Gwidon (Dawid) i jego Pani Kasia pięknie życzą nam z odległej Albigowy

(napis również wypalany)

Środowiskowy Dom Samopomocy z Kodnia

czyli przesympatyczne Panie którym pomogliśmy przy obchodach 500-lecia Kodnia nie zapomniały o nas

(wyedytowałem by zmieściły się najważniejsze strony kartki)

Najserdeczniejsze życzenia

szczęśliwych i radosnych

Świąt Bożego Narodzenia

oraz wszelkiej pomyślności w Nowym Roku

wraz z podziękowaniami za dotychczasową współpracę składają

Pracownicy Restauracji „ Karczma Rycerska”

Pozdrawiam
Arkadiusz Nowosielski

Kierownik Restauracji

Karczma Rycerska

W imieniu dyrekcji i pracowników życzymy Wszystkiego Najlepszego

z okazji Świąt Bożego Narodzenia oraz nadchodzącego Nowego 2012 roku !!!

W imieniu wszystkich Fortisów, tych starych i tych całkiem świeżych

serdecznie dziękujemy Wam za pamięć.

Myślę, że po świętach trochę pozycji przybędzie.

Nikt nie miałby Mu za złe gdyby narodził się w bogatej rodzinie.

A jednak wybrał biedę, siano, żłób i życie syna cieśli.

Poznał i uświęcił nasze codzienne zmagania.

Uczył nas Wiary, Nadziei i Miłości.

Obyście poczuli to wszystko siedząc przy świątecznym stole i by przedświąteczna bieganina

nie odebrała Wam dziecięcej radości ze świąt .

WESOŁYCH ŚWIĄT !!!

Do grzecznych dzieci przyjdzie Mikołaj

I przyniesie moc zabawek, by uśmiech rozjaśnił twarze dzieciątek

A pozostałym przyniesie kije... i każde ćwiczyć długo i ciężko by wyrośli na twardych mężczyzn

Jeszcze przed świtem z różnych zakątków Polski Fortisy ruszyli do Zamościa. Piotr z Filipem wystartowali najwcześniej z Warszawy. Zaraz po nich z Lublina wyruszył Marcin zwany Księżniczką. Z Białej autobusem Boguta wraz z Jewną i Małuszą. Samochodem w trasę najpóźniej wyjechali Tomasz, Szymon, Kiri, Siemanko i Rafał. Wszystkie drogi prowadziły do Zamościa. Tam w pochmurny dzień, na sali gimnatycznej pewnej szkoły stawili się ludzie spod znaku białego krzyża. Wyjazd typowo treningowy, a więc z minimalnym sprzętem ochronnym i w sportowych butach. Seminarium zakonne zorganizowane przez dowódcę Komandorii Zamość - brata Arfarina, prowadzone przez dowódcę Komandorii Lublin - brata Jarkura. Zjechali się też i templariusze z Międzyrzeca. Seminarium. Nie był to jednak czas na modły, czy zadumanie. Był to czas łamania na sobie kijów i obalania tarczami. Zadumanie mściło się szybko sprowadzeniem do parteru, a modlitwa nie pomagała temu kto ciała wcześniej nie wyćwiczył. Tak oto owocnie spędziliśmy cały dzień w Zamościu w pocie czioła pracując nad sobą wzajemnie. Brat brata pouczał kijem. Więcej potu na treningu, mniej krwi w walce.

Poniedziałekowy wieczór w Kole Regionalno-Historycznym w budynku Osiedlowego Domu Kultury na Zygmunta Augusta. Zajęcia prowadzą członkowie bractwa, a słuchaczami są nowicjusze i kandydaci do bractwa. Choć spotkania Koła są otwarte, wstęp wolny, a plakaty informacyjne wiszą we wszystkich szkołach nie zanotowaliśmy do tej pory obecności nikogo spoza naszej grupy. Szkoda, bo liczyliśmy na tę formę werbunku. Każde spotkanie ma inną tematykę. Tym razem był to wstęp do szycia. Zadanie: uszyć torbę pielgrzyma. Zważywszy na to, że populacja męska ostatni raz igłę trzymała w przedszkolu jak była zabawa w przyszywanie guzików, to zadanie wydawało się niebywale skomplikowane i ryzykowne.

Ręczne szycie skraca życie. Ekstremalne skupienie.

Niestety mimo skupienia nie obyło się bez ofiar (zdjęcie wykonano po usunięciu krwawych zacieków).

Torba pielgrzyma - przedstawienie na jednym ze źródeł

Jak na pierwsze szycie nie jest źle.

Od prawej:

Mateusz (okulary, łuk) - kandydat, zwiadowca, który wdarł się do "twierdzy" i zabrał "graala". Co prawda poległ chwilę potem, ale jednak dostał się do wnętrza.

Konrad (śpiewający do pacynki) - nowicjusz, zwiadowca

Marcin  (norman) - wyjadacz, ale tym razem na manewrach jako nieokrzesany lekkozbrojny

Przemek (czerwona tarcza) - kandydat, tutaj jako ciężkozbrojny

Paweł (odpoczywający na ramieniu kolegi) - nowicjusz, tutaj jako ciężkozbrojny

Tomasz (rumieńce) - nowicjusz, tutaj jako cięzkozbrojny

Daniel (kaptur kolczy zachodzący na oczy) - kandydat, tutaj jako ciężkozbrojny

Piotr (norman) - wyjadacz, tutaj jako nieokrzesany lekkozbrojny

Bartłomiej (czarna czapka) - nowicjusz, zwiadowca

Rafał (śpiący) - nowicjusz, zwiadowca

Tomasz (rzuca czar) - wyjadacz, tutaj jako nieokrzesany lekkozbrojny

Gilbert (jedyny powazny) - wyjadacz, dowódca zwiadu

Wieczór nie był mroźny. Biorący udział w manewrach zebrali się w wieży. Tym razem wszyscy kandydaci i nowicjusze skłaniający się do walki zbrojnej zostali przebrani w zbroje starszych i przejęli dowodzenie wartami. Z kolei starsi założyli same normany i wesoło oddali się pod komendę. Gilbert ze swoimi zwiadowcami gdzieś przepadł. Tym razem wartownicy-zbrojni mieli za zadanie upilnować cały odcinek wałów z porozmieszczanymi wzdłuż nich fantami i umieszconym w centralnym miejscu "graalem". O tych miejscach nie wiedzieli zwiadowcy, a fanty były niewielkie.  Zabawy dla obu stron chyba nie zabrakło. Patrole zbrojnych zaskakiwały zwiadowców i niejeden "poległ" na 10 minut. Ale i sami zwiadowcy nie spali i koniec końców wartom zostały z dziesięciu tylko dwa fanty i "graal".

Migwaki:

"Pane, pane, wioske mi spalili, krowe zgwałcili, kobiete wydoili" (lekkozbrojny do swego pana-rycerza na wieść, że fant "wioska" został przejęty)

"Pane, tam kto idzie w oddali"- alarmował lekkozbrojny "zabijcie go" - odparł spokojnie rycerz Tomek - i tak zginął będący na patrolu rycerz Paweł z ręki wesołych lekkozbrojnych (na swoje usprawiedliwienie mają, że wykonywali tylko rozkazy)

Rycerz zagaduje "trupy" czekające swoje 10 minut. "Pane, z trupami sie nie gada, toż to istna nekrofilia" - łapie się za głowę lekkozbrojny

"Panienki, tu niebezpieczne jest miejsce, jakieś ludzie łażo z łukamy i wogle, a my proste wieśnioki na służbie szlachetnychło tam mo - pokazuje paluchem rycerzy -  panów. Bo my za krowe sie mścim co nam jo z wioski zabrali, uprzednio owo wioske spaliwszy. I jak panienki jakiego z łukiem zobaczo to niechaj krzyczo, a przybiegniem, bo to złe ludzie som" - lekkozbrojny do odpoczywających akurat przypadkiem w Parku dziewczyn

Uzupełnienia mile widziane w komentarzach.